در پی دیدن یار

قدم آهسته زند

بر لب ساحل بارانی چشم

به امید سیلاب

ازدوچشم بلورین سحر

موج را خیره شود

چه پیامی دارد

به هوای چه کسی

تن به ساحل سپرد

بوسه ایی بر لب ساحل بزند

زود هم بر گردد

رفتن و آمدنش روز شب تکرار است

همچو ما انسان ها

مسجدسلیمان ۲۰/۱/۸۸ پورهاشمی